Warszawa - Włochy - Raków

Trzecią z osad wymienioną już przez XIV - wieczne źródła jest Raków. Należała wtedy ona do potomków rycerza Gotarda, którzy w późniejszym czasie przyjęli nazwisko Rakowscy. Jednak z biegiem czasu ogromny majątek dzielono pomiędzy poszczególnych członków rodu i w ten sposób powstały Stenclewice (ob. Szczęśliwice), Solipsy, Stojarty oraz Witki.

W 1447 roku wieś otrzymała od księcia mazowieckiego Bolesława IV lokalizację na prawie chełmińskim. Wprowadzała ona nowe zasady, m.in. posiadacze ziemscy musieli pełnić służbę rycerską, ale w zamian za to płacili niewielką daninę oraz dziesięcinę. Osady lokowane na prawie chełmińskim miały własny system miar i wag oraz stopę menniczą.

Z pobliską Warszawą osada utrzymywała główne kontakty handlowe, lecz nie zawsze przynosiły one spodziewane korzyści. I tak np. Marek z Rakowa musiał sądownie dochodzić swoich praw bowiem strycharz nowomiejski Stanisław nie chciał spłacić zaciągniętego długu, o czym świadczy zapis w księgach sądowych.

Pierwszy opis wsi pochodzi dopiero z 1528 roku. Wiemy, iż wtedy zajmowała ona 6 łanów gruntu (czyli około 100 hektarów) i nadal należała do rodziny Rakowskich. Stan ten utrzymywał się aż do początku XVII wieku, kiedy to jej nowym właścicielem został starosta warszawski Stanisław Warszycki. Po jego śmierci Raków miał wielu właścicieli, jak chociażby rodziny Lubomirskich i Platerów.

Na początku XIX wieku na pograniczu Rakowa i Szczęśliwic powstaje nowe osiedle - Zosin. Ma to związek z założeniem cegielni wykorzystujących pobliskie bogate złoża gliny. Ponadto trwają prace nad wytyczeniem nowej Szosy Krakowskiej. Inwestycja ta mogła się przyczynić do dalszego rozkwitu osady. Niestety, władze carskiej przystępują do budowy wspomnianej już Twierdzy Warszawa, a konkretnie kolejnego Fortu VI zewnętrznej linii umocnień. Podobnie jak w przypadku Solipsów hamuje to dalszy rozwój wsi.